Via bergdorpjes naar Granada

De wekker staat op 7.45 uur. Even douchen, de mannen halen broodjes, ontbijten en we pakken de laatste spullen in. Na het ontbijt maken we een kleine stadswandeling door Ronda (2.6 km). De wandeling komt langs het appartement, dus we pikken de route meteen op. We starten met een tuin vol met terassen, die uitzicht hebben op de "nieuwe brug". Het uitzicht vanaf ons appartement was toch wel heel mooi, precies recht voor de brug. Nu hadden we diverse uitzichten vanaf de zijkant, maar ook op andere delen van Ronda. We vervolgen de route langs de oude brug. We zien ook nog een oude fontein met 8 waterputten. We vervolgen de route langs diverse paleizen van vroegere koningen, mooie pleinen, mooie uitzichten, de stierenvechtarena. Deze is belangrijk in de geschiedenis van het stierenvechten omdat hier de "moderne" regels uit de 18e eeuw zijn bepaald. 2 families uit Ronda staan bekend om hun stierenvechter. Rond half 11 zijn we klaar net onze korte wandeling. Tim en Ina halen de auto. De auto uit de garage halen ging een stuk makkelijker dan de auto erin parkeren. Als zij bij het appartement aankomen, heeft de rest alle spullen al uit het appartement gehaald. Nog even een sanitaire stop en dan gaan we richting Grazelema. De weg er naar toe is prachtig en gaat helemaal door de bergen. Grazelema is een prachtig wit dorpje met enorme hoogteverschillen. We lopen er een rondje en genieten van de uitzichten. In het centrum een mooi pleintje met een groot terras en leuke winkeltjes. We gaan terug naar de auto en rijden door hele smalle, steile straatjes het dorp uit. Onze volgende bestemming ligt 30 km verderop. We zitten nog steeds in de bergen, dus we rijden er 50 minuten over. Zahara de la Sierra is ook een wit bergdorpje. In het midden van het dorp staat een kasteeltje op een nog hoger bergje. We lopen even rond en gaan dan door naar onze laatste tussenstop can vandaag, Setenil de las Bodegas. Dit plaatsje staat bekend om zijn grotwoningen. Weer via de bergen er baar toe. In het dorpzelfus het filerijden. Uiteindelijk vinden we een parkeerplaats net buiten het dorp. We lopen terug naar de 2 straten waar de grotwoningen zich bevinden. Daar kun je over de koppen lopen. Het ziet er leuk uit de huisjes/restaurantjes onder de rotsen. Ze hebben een straat met schaduwkant en een straat volop in de zon. Daar hebben ze ook de straatnamen op gebaseerd. Cuevas del sol en Cuevas de la dombro. We hebben nog niet gegeten, maar alles zit vol. We lopen een rondje en uiteindelijk vinden we een plekje in een klein restaurantje. Daar bestellen we de plaatselijke specialiteit, Tapa de Masita (hamburger van Chorizo). Terwijl we op ons eten wachten wordt een dame die staat te wachten om over te steken door een bus gegrepen. Gelukkig kan de bus op tijd stoppen en komt de dame met de schrik vrij. Nu komt er ineens politie om het verkeer te regelen. Het is er ook zo idioot druk en de weg veel te smal voor alle bussen, trakteren en auto's. Als we gegeten hebben lopen we terug naar de auto. Ina heeft het eerste stuk gereden, Karin neemt het nu over. Nog 170 km naar Granada. Rond 18 uur zijn we de bergen uit en komen we op de snelweg. We rijden nu vlotjes naar Granada.